شعر ها گوش شنوا می خواهند

حالا که برای شنیدن گریه هایم گوشی نداری

کاش آهنگ ساز خنده هایم بودی

من همه خیابانها را رد شده ام!

جسارت تقلب ندارم

کاش انصاف داشتی و ارفاق می کردی...

نشانیت را به من می گفتی

کنار من که هستی...

زمان دشمنی  است حسود

حتی گنجشکها هم فتنه می شوند!!!

از کلاغها حرفی نمی زنم

نجوای نفس های تو

هوایی است که تنفس می کنم

حتی اگر....آغوشت بستر تمام زن های شهر باشد

دوستت دارم

حتی اگر....حلقه بازوانت...

.

.

.....طناب دار من باشد

کاش دشنه ای بودی...زهر آگین

میان سینه ام...

خنجر باش...اما نزدیک قلب من

گفتی رخت عروسیم از جنس

شکوفه های بهار باشد...

ابریشمی که می بافم

میدانم

کفنم خواهد شد

تو به خاک تیره که دفنم کردند

مدیونی...

چونکه خشمم نگرفت دامن صد رنگی تو